Sla over naar de inhoud

Maand: november 2015

Zweven

Wilde dat ik kon zweven. Zwevend weg van jou, weg van mij. Ik wilde dat ik kon zweven, tussen de ongeschreven regels door, langs de blikken, de weggedraaide gezichten en die luide zinnen die schreeuwen, bulderen in mijn oren, en de stiltes, de zwijgende woorden, als een briesje, een fluisterende ritseling in het donker. Wilde dat ik kon verdwijnen. Op kon rollen, opgaan in de welvingen, de kreukels, de donkere maar warme kieren, kleine vlakken,…

Lees verder Zweven

Humbert en ik #3: Konijntjes

‘Kan je niet over iets leuks schrijven?’ ‘Zoals?’ ‘Ik weet niet. Konijntjes, of zo?’ ‘Konijntjes?’ ‘Ja.’ ‘Ik houd niet van konijnen. Die vreten je kabels kapot.’ ‘Ja, maar dat vinden mensen leuk.’ ‘Kapotte kabels?’ ‘Konijntjes.’ ‘Maar ik houd niet van konijntjes.’ ‘Misschien kun je dat leren. Ze zijn best schattig, weet je.’ ‘Hmm.’ ‘Veel kinderen houden ze als huisdieren.’ ‘Nog een reden om een hekel te hebben aan konijntjes.’ ‘Ik begrijp niets van jou. Wil…

Lees verder Humbert en ik #3: Konijntjes