Sla over naar de inhoud

Tag: duisternis

Zweven

Wilde dat ik kon zweven. Zwevend weg van jou, weg van mij. Ik wilde dat ik kon zweven, tussen de ongeschreven regels door, langs de blikken, de weggedraaide gezichten en die luide zinnen die schreeuwen, bulderen in mijn oren, en de stiltes, de zwijgende woorden, als een briesje, een fluisterende ritseling in het donker. Wilde dat ik kon verdwijnen. Op kon rollen, opgaan in de welvingen, de kreukels, de donkere maar warme kieren, kleine vlakken,…

Lees verder Zweven

Kort verhaal: Duistere mist

Zo stil en als een schim en zo koud als een schaduw glijdt hij over mij heen. Als een zucht voel ik zijn kilte in mijn nek. Ik huiver, en de haartjes op mijn arm schieten overeind. Hij gaat naast me zitten. De ritmische wielen van de trein trommelen in mijn oren, schommelend op de rails. Te gestaag, te gemakkelijk, alsof hij er niet is. Ik sluit mijn ogen. ‘Hoi.’ Mijn maag knijpt zich samen.…

Lees verder Kort verhaal: Duistere mist